Miyvars.Ge

http://miyvars.ge/engine/modules/imagepreview.php?image=http://miyvars.ge/uploads/posts/2013-05/1368983079_1359918795_5e16c0ba9e056520b22fd3386074edeb_large.jpg

-როგორ მგრუზაავს :*:*:*

ჩემი პირველი სიახლეა ! შემიფასეთ .. თუ მოგეწონებათ გავაგრძელებბ !!

როდესაც ნიკამ გამგეს კაბინეტის კარები შეაღო გაოცებისგან გაშეშდა მან დაინახა ბებიამისი ადამიანი რომელმაც გაჭირვებისა და განსაცდელის დროს მიატოვა გამგემ ნიკა შემოიპატიჟა ბებიამ სთხოვა მიახლოვებოდა მას და ნიკაც მიუახლოვდა და ძალით გადაეხვია შემდეგ ბებიამ რაღაც საბუთზე ხელი მოაწერა და ნიკას სთხოვა ასულიყო მის ოთახში და ნივთები ჩაელაგებინა ნიკას იმდენად ეშინოდა საკუთარი ბებიის რომ ხმა ვერ ამოიღო კაბინეტიდან ეგრევე სოფისთან გავარდა სოფიმ კითხა თუ რა სჭირდა მაგრამ ნიკა მას არ იღებდა ...რამდენიმე წუთის შემდეგ

უცხო ნაპირებთან

პირველი ლექსია რომელიც ჩემმა კლასელმა დაწერა

უცხო ნაპირებთან

გაიხსნა კარიპჭის მძიმე კარები,
მე კვლავ გთხოვ ნუ მეკარები
მზე ესვენება როგორც დაღლილი
და მე ვიქცევი, როგორც აჩრდილი.
ცხოვრების ძაფი გამიწყდა მშვიდი
სულის აღელვების მოვიდა ჟამი
ავუშვი სულის შავი აფრები
და წითლად შევაგებე გემბანი ჩემი
მივცურავ შორს და წინ მიხმობს ზღვები

–კარები გააღე.
–წელმოწყვეტილი.–ჩავიბუტბუტე და კარებისკენ წავედი.

.გზაში კვლავ ამომიტივტივდა ლუკა რომელიც ახლა ისევ საავადმყოფოში იქნება და ისევ იმ საშინელ საწოლსაა მიჯაჭვული.

დღეს კი მე და ჩემი პატარა აქ ვართ... ხო ის მხოლოდ ჩემია შენ ისიც ისევე დატოვე როგორც მე წლების წინ....

მე და ეკა ზღვაში შევედით, როგორც უკვე იცით ქალბატონმა ეკამ, არ იცის ცურვა და ეხლაც მე მეკიდებოდა. მე გავითამაშე ვითომ ვყვინთავდი და ვიხრჩობოდი მაგრამ ეკას წარმბიც არ შეუხრია,პირიქით მე მებღაუჭებოდა, ბოლოს ვეღარ მოვითმინე და და ეკა წყალში მოვისროლე, საწყალი ისე იქნევდა ხელებს ლამისს სახეში გამარტყა. უეცრად გონება დაკარგა და ფსკერის დაეშვა. მე ჩავყვინთე და როგორღაც გაჭირვებით, ამოვიყვანე, იქ ვიღაც ბიჭები მომეხმარნნენ. როგორც იქნა მოვასულიერეთ ეკა და სახლში წამოვედით. საკმაოდ დაბრაწულები ვიყავით ყველანი, გზაში ერთმანეთს ვამწარებდით და დამწვარ ადგილებზე წკლიპურტებს ვურტყავდით. ასე მხიარულებაში შემოგაღამდა და სახლებში წავედით. სახლში შესულს მათე გაბრაზებული სახით დამხვდა და ხელში ჩემი ტელეფონი ეჭირა.